گدایی می رفت و فرزند کوچکش به دنبالش.کودک صدای زنی شنید

 که از پس جنازه ای بانگ می کرد و

 می گفت:سرورم! تو را به خانه ای می برند که نه آن را عطایی

 ست و نه فراشی و نه چاشتی و نه شامی.

کودک گفت:پدر!او را به خانه ی ما می برند! 

دیوان عبید زاکانی

صبری همچون صبر دور اندیشانه ی بزرگواران.

از گرفتاری های خود به مردم شکایت مبر!

چه!شکایت پروردگارمهربان خود را به مردم نامهربان برده ای.

امام سجاد(ع)

            عید قربان بر همه ی مسلمانان جهان مبارک

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم

ومن چون شمع می سوزم ودیگر هیچ از من نمی ماند

و من گریان و نالانم و من تنهای تنهایم

درون کلبه ی خاموش خویش اما کسی حال من غمگین نمی پرسد

و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم

درون سینه ی پر جوش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هردم با نسیمی می شود برگی جدا از او

و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند...

   بیا ای نازنین تا شاد باشیم             بیا از بند غم آزاد باشیم

   بیا تا مانده شوری از جوانی           نکو دانیم قدر زندگانی

   بیا تا اگه از باد خزانیم                  دمی قدر گلستان را بدانیم

   بیا تا هست دمسازی به از غم      نشاید گشت با غم یار و همدم

   بیا جانا جهان بی اعتبار است       بیا کاین عمرها ناپایدار است

   بیا از آب بشنو اندرین دشت          که گوید عمر چون بگذشت بگذشت.

                              بیا گل با زبان بی زبانی

                              به ما گوید:جوانی هست فانی

                              بیا بشنو ازاین زیرو بم چنگ

                              که گوید شیشه خواهد خورد بر سنگ

                             بیا یک دم زمان با ما به جنگ است

                             سخن بسیار باقی وقت تنگ است.

  بیا ما بلبل باغ جنانیم                   اگر چندی دور از آشیانیم

  چه حاصل تنگنای این قفس را        بیا دریاب دست هم نفس را 

فریدون مشیری

بدون هیچ گونه شرطی شما را دوست بدارند.

کاترین پاندر

                    چشم هایت به مهمانی رنگین کمان

                                                                  نخواهد رفت

                  و تا نجسته باشی هرگز هیچ نیابی

تا به روی ترس ها و تردید هاآهنگ رزم و پیروزی نکنی

      هیچ گاه در نخواهی یافت که زندگی خالی از آنها

                                                               چقدر سرشار است.

کولین مک کارتی

سپیده که سر بزند

در این بیشه زار خزان زده

شاید دوباره گلی بروید شبیه آن چه در بهار بوییدیم.

پس بنام زندگی هرگز نگو هرگز!

                     من راه آشیان خود از یاد برده ام.

      یک دم  مرا به گوشه ی راحت رها مکن

                            با من تلاش کن که  بدانم نمرده ام.