پرنیان

	پرنیان
	ادبی

حافظ

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی بازعارفی کو که کند فهم زبان سوسنمردمی کرد و کرم لطف خداداد به منلاله بوی می نوشین بشنید از دم صبحچشم من در ره این قافله راه بماندگر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست

هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمدکه سلیمان گل از باد هوا بازآمدتا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمدکان بت ماه رخ از راه وفا بازآمدداغ دل بود به امید دوا بازآمدتا به گوش دلم آواز درا بازآمدلطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 1:36 توسط سمانه |

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ

درباره وبلاگ

به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من...

نوشته های پیشین

پیوندها

**فروشگاه روزانه **
دوستان آزمایشگاهی
رهگذر
سلام زندگی پسر من هم سندرم داون داره
سروده های یک دوست دار ادب
دلتنگ دلتنگی های آسمان
سیزده مرداد هشتاد و چهار